<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6667958\x26blogName\x3dJust+Shoot+Me\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://sodabottle.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://sodabottle.blogspot.com/\x26vt\x3d-3915831345667505297', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Just Shoot Me

Bala, 28, Gordon Gekko in the making, pseudo-intellectual, cynic, bibliophile, obsessive compulsive ranter...

வாயத் தொறங்கடா டேய்!

January 10, 2007

Students lack communication skills என்று சொல்லுகிறது The Hindu. மதுரை காமராஜ் பல்கலைகழகத்தில் நடந்த ஒரு கேம்பஸ் நேர்காணல் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள். நேர்காணலில் நிறைய பேருக்கு பேசத் தெரிவதில்லை, பேசுவதில்லை என்று. இதில் ஒருத்தன் சொல்றான்

".. Of course, we understand that communication skills are a must. But that should not be a qualifying mark. The companies should test our subject knowledge before coming to any conclusion..."

ஏன்டா டேய், வேலையே கால் சென்டர்ல, அப்புறம் என்ன சப்ஜக்ட் நாலேஜ்ஜு?. இந்த பிரச்சனை ரொம்ப சகஜம், இன்டர்வீயுவரப் பார்த்த உடனே நடுங்கிப் போறது நம்மாளுங்களுக்கு பிடிச்ச வியாதி. அதுவும் பெண் இன்டர்வீயுவரா இருந்தாப் போதும், வாயத் தொறக்க மாட்டானுங்க. இதே நெலமதான் பொண்ணுங்களுக்கும். அஞ்சு வருசம் முன்னாடி, அண்ணா பல்கலைகழகத்தில என் வகுப்புக்கு placement representativeஆ இருந்தேன், அப்பவே இந்தப் பிரச்சனை பெரும் பிரச்சனையா இருக்கும். ஒரு நிறுவனத்தின் கேம்பஸ் தேர்வுக்கு அப்ளை பண்றவங்கள்ள 70 சதவிகிதம் பேரு ஒரே மாத்ரி அகடமிக் பெர்ஃபார்மன்ஸ் வச்சிருப்பான்ங்க. வித்தியாசப் படுத்திக் காட்டனும்னா இன் டர்வூயல நல்லா பேசனும்டான்னா எவனும் கேக்க மாட்டான். உள்ள போய் உக்காந்திட்டு திரு திருன்னு முழிச்சுட்டு வந்திருவானுங்க. ஆனா பத்து பேரா கூட்டம் சேந்துக்கிட்டு கேண்டீன்ல கிண்டல் பண்ண மட்டும் கூச்சம் இருக்கவே இருக்காது.

3 மாசத்துக்கு முன்னாடி big 3 IT கம்பனிகளுக்குள் ஒன்றில் recruitment section இல் இருக்கும் நம்ம சேக்காளி (கிண்டி காலேஜ்ல என்னோட BE பண்ணவன், பின்னால் டிசிஎஸ் ல ஒண்ணா வேலை பாத்தோம், இப்ப MBA ்ய்ம்
முடிச்சு HR அகிட்டான்.) அண்ணா பல்கலைகழகம் தென் மாவட்ட பொறியியல் கல்லூரிகளுக்கு நடத்தும் கேம்பஸ் இன் டர்வ்யூுவுக்கு ஆள் எடுக்க மதுரைக்கு வந்திருந்தான். அவனும் இதே தான் புலம்புறான். ்Tell me about yourself அப்டீன்ற கேள்விக்கே பதில் சொல்ல மாட்டேன்றானுங்க; psychometric test க்கு்க்க்க்க்கெல்லாம் (!)பிட் எழுதிட்டு வர்றாங்க. சில சமயம் LKG பசஙகளோட பேசற மாதிரி இருக்குன்னு புலம்புறான். சன் டீவி மலரும் மொட்டும் நிகழ்ச்சி மாதிரிதான் இன்டர்வ்யூு நடத்த வேண்டி இருக்குங்கறான்.

போன வருசம் யாரோ என்னோட தூரத்து சொந்தம் ஒரு பொண்ணும் அவ அப்பனும் என்கிட்ட ஐடியா கேகக வந்தாங்க. இஞ்சிநியரிங் முடிச்சுட்டேன், வேலையே கிடைக்கல என்ன பண்ணன்னு. எனக்கு ஒரே ஆச்சரியம், job atmosphere
அமோகமா இருக்கே, tresspassers will be recruited ன்ற ரேஞ்சுக்கு IT கம்பனிக்காரங்க ஆள் பிடிக்கறாங்களே, இவ ஏன் இன்னும் வேலை கிடைக்கலேன்னு சொல்றான்னு சந்தேகம். எத்தனை கம்பனிக்கு அப்ளை பண்ணியிருக்கேன்னு விசாரிச்சா தெரியுது விஷயம் - அவ இது வரைக்கும் அண்ணா பல்கலைக்கழகம் கடனுக்கு நடத்தும் தென் மாவட்ட ப்ளேஸ்மண்ட் புரோக்ராம்களைத் (அவ திண்டுக்கல் பக்கம் ஏதோ ஒரு கல்லூரியில்் படிச்ச பொண்ணு)தவிர வேறு எங்கும் போனதில்லை, ஈ மெயிலில் கூட ் ரெஸ்யூம் அனுப்பனதில்லைன்னு. என்னமா, எவ்ளோ மெயிலிங்க் லிஸ்ட் இருக்கு, எத்தனை சீனியர் இருப்பாங்க, எத்தனை ஃப்ரஷர் ரெக்ரூட்மெண்ட் விளம்பரம் வருது எதுவும் பண்ணலியான்னா, அவ குடுத்த விளக்கம் தலைய சுத்த வைக்குது

1) மெயில் லிஸ்ட் பாக்க மாட்டேன் - ஏன்னா ரொம்ப இன்டர்நெட்ல மேய விட்டதில்லை.்
2) சீனியரகளுடன் தொடர்பு கிடயாது - ஏன்னா கல்லூரில சீனியர்களோட பேசத் தடை
3) சக மாணவர்களுடனும் தொடர்பு கிடையாது - ஏன்னா கல்லூரி வளாகத்துக்குள்ள பையனும் பெண்ணும் பேசத் தடை, அதனால பசங்க என்ன பண்றாங்கன்னே தெரியாது (மாணவிகள் விகிதம் ரொம்ப கம்மி, அவங்கள்ள எல்லாருக்கும் இதே கதி தான்)
4) செய்தித்தாள் employment section படிக்கிற பழக்கம் கிடையாது - ஏன்னா சின்ன வயசில இருந்தே பெப்பரத் தொட்ட்து கிடயாது
5) சென்னை, பெங்களூர்ன்னு போய் வேல தேட மாட்டேன் - ஏன்னா வீட்டில் அனுப்ப மாட்டாங்க. தனியா வெளியூர் போய் பழக்கமில்ல

ஆக மொத்தம் நாலு வருஷம் பீ.ஈ் படிக்க போறேன்னு தினமும் ஒரு ஜெயில் வண்டில (அதாங்க காலேஜ் பஸ்) போய், லெக்சரர் குடுக்கற நோட்ஸ் மக் அடிச்சு, அப்டியே தேர்வுல வாந்தி எடுத்து பட்டம் வாங்கியாச்சு. ஆனா ஒரு value addition ம் நடக்கல. அப்புறம் employable candidates இல்லைன்னு ஏதாச்சு கம்பனி காரன் சொன்னா கோவம் மட்டும் வருது.


இது ஒரு சாபக்கேடு. தனி மனித அடையாளங்கள் இல்லாமல் கும்பலில் கோவிந்தா போட பழகறது , பையனும் பொண்ணும் பேசக்கூடாது, ஆர்வமா கெள்வி கேட்க கூடாது, பெரியவங்கள எதிர்த்துப் பேசாதேன்னு அடக்கறது, பாடத்தப் படி மத்த எதயும் படிக்காத - இப்படியே 15 வருஷம் வளத்து விட்டுட்டா அப்புறம் அவனுக்கு சுத்த தனித்துவ அடையாளமும் இருக்காது, சுய முனைதலும் (self initiative?) இருக்காது. Individual க்கு முக்கியத்துவம் குடுக்கணும், மரியாதை குடுக்கணும், குடும்ப கும்பலோட கோயிந்தா போடக் கூடாது,்வ்வெவெ சுயமா சிந்திக்கும் தன்மை வருவது மாதிரி்ரி வளர்க்கணும், வெளி உலக exposure வேணும்,ஆனைையும் பெண்ணையும் மாடு மாதிரி தனித்தனியே அடச்சு வளக்காதீங்க.. ம்ஹூம் இதெல்லாம் சொன்னா, நாம தான் டமில் கலாச்சார துரோகி ஆயிடுவோம். ்குஇ
posted by Bala, 4:14 PM

3 Comments:

Surprising that I'm the first one to register a comment on this good piece.. Gotta agree with all that you say, mate -- 200% true.. I know of many folks during my collegiate years who were so afraid of their interviewers..But as you rightly pointed out, there would be a huge crowd of folks who will not be afraid to get loud in a gathering (be it a canteen at the college, or at a theater in the city)..But left alone, they would be peeing in their pants..Who is to blame? Not sure of who, but I would first raise the finger towards the student, then the parents, then the professors, etc.. The worst of all is that the ones who even attempted at speaking in English got branded "Peter?Mary" and were mocked upon.. Seriously, I think that was more discouraging for a lot who wanted to just begin by conversing , even if its crappy, with another likely beginner..With such criticisms, the likelihood of any such willing souls surviving such apetite to learn/practice their linguistic skills was decreasing at an alarming rate and there was justa handful who can even muster a full sentence in english as our engineering class graduated with great honors (several university rank holders).. I think, we as a society should look up and question our inherent values and ask some serious questions about how we prepare and groom our future generations to be competitive in their own right and be more comfortable in adapting to new challenges (especially on the communication front)..Even if one can't speak well, they don't have to mock/ridicule someone else who is atleast trying..Agree with me?

The most surprising element of all, is the fact that these students & their families pay through their nose(s) for a 4-yr engineering degree but are not that demanding about an education that grooms good communication skills..Shame on us..We raised good sheep but not good, well rounded students..From what I learn and listen these days, things have changed significantly these days for good..So, I guess its not too late before we see all our student folks acquire the skills to converse and communicate fluently in the medium of instruction they listen to in their classrooms ..
commented by Blogger GeronimoThrust, 3:39 AM  
geronimo,

thanks for the compliment ;-)

groupthink aka gumballagovinda is a well prevalent affliction for us. when i was the PR for my class, i had to suffer the agony of good well qualified people losing jobs because they wont talk. things are changing now but not as fast as we would like
commented by Blogger Bala, 6:13 PM  
நமது கல்வித்திட்டம், தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் இருக்கும் கலாசார சூழல், தனி மனிதர்களிடம் எப்பொழுதுமே இருந்து வரும் தயக்கம், பயம் - இவை அனைத்தும் சேர்ந்து நீங்கள் குறிப்பிடும் பிரச்னையைப் பெரிதாக்குகின்றன.

இதற்கான தீர்வு கல்வி நிலையங்களுக்கு உள்ளேயும் வேண்டும், வெளியேயும் வரவேண்டும்.

1. கல்வி நிலையங்களுக்குள் நடக்கும் பல கல்விக்கூடங்கள் பங்கேற்கும் கலை, கலாசார விழாக்கள்.
2. கல்விக்கூடங்களுக்குள் நடத்தப்படும் பத்திரிகைகள், வானொலி நிலையங்கள், பேச்சுப்போட்டிகள்.

முடிந்தவரை மாணவர்கள் இந்த வாய்ப்புகளைத் தவறவிடாமல் பங்கேற்க வேண்டும்.

கல்வித் திட்டத்தில் மாறுதல் கொண்டுவருவது அவசியம். தனது வகுப்பு மாணவர்களுக்கு முன்னதாகவே பிரெசெண்டேஷன் செய்வது - எழுந்து நின்று பேசுவது அவசியம். பிறகு, பல மாணவர்களும் பங்கேற்கும் கூட்டத்தில் ஒவ்வொரு மாணவரும் எழுந்து நின்று பேசுவது கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும்.

கல்வி நிலையங்களுக்கு வெளியே, இதுபோன்ற softer skills கற்றுத்தரும் 'finishing schools' வரத்தொடங்கும்.

இதை ஒரு வாய்ப்பாக எடுத்துக்கொண்டு சில தொழில்முனைவோர் செயல்படலாம்.
commented by Blogger Badri, 9:26 AM  

Add a comment